بارالها!
در پيشگاه تو ايستاده‌ام،
و دست‌هايم را به سوى تو بلند کرده‌ام،
آگاهم که در بندگى‌ات کوتاهى نموده و در فرمانبرى‌ات سستى کرده‌ام،
اگر راه حيا را مى‌پيمودم از خواستن و دعا کردن مى‌ترسيدم...
ولى … پروردگارم!
آن گاه که شنيدم گناهکاران را به درگاهت فرا مى‌خوانى،
و آنان را به بخشش نيکو و ثواب وعده مى‌دهى،
... براى پيروى ندايت آمدم،
و به مهربانى‌هاى مهربان‌ترين مهربانان پناه آوردم.
و به وسيله پيامبرت که او را بر اهل طاعتت برترى داده، و اجابت و شفاعت را به او بخشيدى،
و به وسيله برترين زن،
و به فرزندانش، که پيشوايان و جانشينان اويند،
و به تمامى‌فرشتگانى که به وسيله اينان به تو روى مى‌کنند، و در شفاعت نزد تو، آنان را که خاصان درگاه تواَند، وسيله قرار مى‌دهند، به تو روى مى‌آورم.
... پس بر ايشان درود فرست،
و مرا از دلهره ملاقاتت درامان دار،
و مرا از خاصّان و دوستانت قرار ده،
پيشاپيش، خواسته و سخنم را آنچه سبب ملاقات و ديدن تو مى‌شود قرار دادم
اگر با اين همه، خواسته ام را رد کنى، اميدهايم به تو به يأس مبدّل مى‌گردد،
همچون مالکى که از بنده خود گناهانى ديده و او را از درگاهش رانده،
و آقايى که از بنده‌اش عيوبى ديده و از جوابش سر باز مى‌زند.
واى بر من اگر رحمت گسترده‌ات مرا فرا نگيرد،
اگر مرا از درگاهت برانى ، پس به درگاه چه کسى روى کنم؟
اما... اگر براى دعايم درهاى قبول را گشوده، و مرا از رساندن به آرزوهايم شادمان گردانى، چونان مالکى هستى که لطف و بخششى را آغاز کرده، و دوست دارد آن را به انجام رساند، و مولايى را مانى که لغزش بنده‌اش را ناديده انگاشته و به او رحم کرده است.
در اين حالت نمى‌دانم کدام نعمتت را شکر گزارم؟
... آيا آن هنگام که به فضل و بخششت از من خشنود شده، و گذشته‌هايم را بر من مى‌بخشايى؟
... يا آن گاه که با آغاز کردن کرم و احسان بر عفو و بخششت مى‌افزايى؟

پروردگارا!
خواسته‌ام در اين جايگاه، يعنى جايگاه بنده فقير نااميد، آن است که...
گناهان گذشته‌ام را بيامرزى،
و در باقيمانده عمرم مرا از گناه بازدارى،
و پدر و مادرم را که دور از خانه و خانواده و غريبانه در زير خاک‌ها خفته‌اند، ببخشى .
... تنهايى‌شان را با انوار احسانت از بين ببر،
و وحشتشان را با نشانه‌هاى بخششت به انس بدل کن،
و به نيکوکارشان دم‌به‌دم نعمت و شادمانى بخش،
و به گناهکارشان مغفرت و رحمت عطا کن،
... تا به لطف و مرحمتت ازخطرات قيامت درامان باشند،
به رحمتت در بهشت ساکنشان گردان،
و بين من و آنان در آن نعمت گسترده شناسايى برقرار کن،
تا مشمول شادمانى گذشته وآينده شويم.

آقايم!
اگر در کارهايم چيزى سراغ دارى که مقامشان را بالا مى‌برد و بر اکرامشان مى‌افزايد، آن را در نامه اعمالشان قرار ده،
و مرا در رحمت با آنان شريک کن،
و آنان را مشمول رحمتت بگردان، هم‌چنان که مرا در کودکى تربيت کردند.