در آخر ماه شعبان

از عبدالسلام نقل است که گفت: در روز جمعه آخر ماه شعبان نزد آن حضرت رسيدم، فرمود:

اى اباصلت! روزهاى زيادى از ماه شعبان گذشته و اين آخرين جمعه آن است، در باقى‌مانده اين ماه کوتاهی‌هاى گذشته‌ات را جبران کن. تا آن که فرمود: در باقى‌مانده اين ماه بسيار بگو:

بارالها!
اگر در روزهاى گذشته ماه شعبان ما را نبخشيده‌اى ، در باقى‌مانده اين ماه ما را ببخشاى .

هنگام برآمدن هلال ماه رمضان

از آن حضرت روايت شده که فرمود: اى شيعيان من! آن گاه که هلال ماه رمضان برمى‌آيد با انگشت بدان اشاره نکنيد، رو به قبله بايستيد و دست‌ها را به سوى آسمان بلند کنيد، و هلال را مخاطب قرار داده و بگوييد:
پروردگار ما و تو، پروردگار جهانيان است.

بارالها!
اين هلال را بر ما هلالى مبارک قرار ده،
و ما را براى روزه ماه رمضان توفيق ده،
ما را در اين ماه سالم بدار،
و ما را با آسانى و سلامت از آن خارج کن،
و به فرمانبرى‌ات مشغول بدار،
همانا تو بر هر کار توانايى.

هنگام افطار

بارالها!
به توفيقت براى تو روزه گرفتيم،
و به فرمانت با روزى ات افطار مى‌کنيم،
آن را از ما قبول کن و ما را بيامرز،
همانا تو آمرزنده و مهربانى.

قبل از نماز عيد

الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر،
... براى آن که ما را هدايت کرده است.
خداوند برتر است،
... براى آن که ما را از گوشت حيوانات روزى داده است.
و سپاس مخصوص اوست که ما را مورد آزمايش قرار داده است.

در روز عيد فطر

روايت شده که مأمون در يک روز عيد در دروازه شهر مرو امام رضا عليه‌السلام را وادار کرد تا از شهر خارج شود و خطبه بخواند و نماز بگزارد. امام با لباس سفيدى بر تن، و تکه کرباس سفيدى بر سر بيرون شد، و در ميان صف نماز گزاران راه مى‌رفت و چنين می‌خواند:

بارالها!
بر من و بر پدرانم آدم و نوح درود فرست.

بارالها!
بر من و بر پدرانم ابراهيم و اسماعيل درود فرست.

بارالها!
بر من و بر پدرانم محمّد و على درود فرست.

در روز عرفه

بارالها!
همچنان که بر من پوشاندى آنچه را نمى‌دانم، بيامرز برايم آنچه را مى‌دانى ،
و همان گونه که علمت مرا فرامى‌گيرد بخششت مرا فرا گيرد،
و همچنان که [نعمتت را] در من به بخشش آغاز کردى با آمرزش به پايان بر،
و همان گونه که مرا به شناختت گرامى‌داشتى با آمرزشت همراهش کن،
و هم‌چنان که يکتايى‌ات را به من شناساندى مرا به فرمانبرى‌ات گرامى‌دار،
و هم‌چنان که مرا از آن چه جز به بازدارى‌ات توان بازداری‌ام نبود بازَم داشتى ، پس بيامرز برايم آنچه را که اگر مى‌خواستى از آن بازم مى‌داشتى،
اى بخشنده!
اى بزرگ!
اى صاحب بزرگى و بخشش!