تاریخ انتشار: 1399/7/16
حريم توس؛ محمدعلی رياضی يزدی
حریم توس مگر طور وادی سیناست
که روی ماه رضا، جلوهگاه نور خدا ست
چو کعبه ساحتِ قدسش مطاف اهل یقین
رواق صحن نو و کهنه، مروه است و صفا ست
پیمبران به طواف و فرشتگان در سعی
یکی به ذکر نماز و یکی به عرض دعا ست
شرف بَرد ز مقامش مقام ابراهیم
غبار او به رخ زمزم آبرو اَفزا ست
چنان که در عرفاتت گنَه ببخشایند
نگاه او قلم محو جرم و عفو خطا ست
به خاک او حجرالاسود استلام کند
که پاره تن پیغمبر خدا، اینجا ست
بگو به موسیِ عمران به کوه طور مَرَو
و گرنه با «اَرِنی»، «لَنترانی»ات اَولی است
ز کوه طور بیا خدمت رضا در توس
که در جمال خداییِ او خدا پیداست
چه اختلاف لطیفی به موقع اعجاز
میان موسیِ عمران و زاده موسی است
برای خلقت آن اژدهای هولانگیز
همیشه تکیه موسی بر آن بلندعصا ست
ولی امام نگاهی به نقش پرده نمود
ز هیبت نظرش شیر، زنده شد، برخاست
یکی به فیض عصا و یکی به نور نگاه
ببین تفاوت ره از کجای تا به کجاست
مگر ز تربت پاکش به تاب طره حور
گره زدند که مشکینشمیم و غالیهسا ست
غبار خاک قدمهای زایر حرمش
گهی به دوش نسیم و گهی به دست صبا ست
یکی برَد به چمن تا به گل ببخشد بوی
یکی برَد به شفاخانهها که عین شفا ست
علیّ عالی اعلی، که نام اقدس او
ز اسم اعظم حق، سر «عَلَّمَ الاسما» ست
شعاع نور خدا جلوه جلال نبی
جمال علم علی، نور دیده زهرا ست
به پارههای جگر، ثانی امام حسن
که پاره جگر پاک سیدالشهدا ست
همیشه تا بوَد این آفتاب، چشمه نور
هماره تا به فلک ماه انجمنآرا ست
غريو کوسِ شهنشاه توس عالمگير
لوای دولت او زيببخش ارض و سما ست
همیشه ملت ایران، به نام او جاوید
هماره پرچم ایران به فر او برپا ست
سزد که بر سر خورشید سایه اندازیم
چنین که سایه شمسالشموس بر سر ما ست
زمین ببوس «ریاضی» به تهنیت که امروز
ولادت شه دنیا و دین امام رضا ست
