بوی سیب؛ خدیجه پنجی
همیشه از حَرمت بوی سیب میآید
صدای بالِ ملائک عجیب میآید!
سلام، ضامن آه! دلِ شکسته من
به پایبوسِ نگاهت غریب میآید
نگاهِ زخمیِ تو تا بقیع بارانی است
مگر ز سَمت مدینه طبیب میآید؟
به پای دردِ دلت، ای غریبه تنها
عَلی ز سَمت نجف، عنقریب میآید
طلایِ گنبدِ تو وعدهگاهِ کفترها است
کبوترِ دلِ من بیشکیب میآید
برات گشته به قلبَم مُراد خواهی داد
چرا که ناله «اَمَّن یُجیب» میآید